บรรยากาศที่จดจำ

ภาพสวยๆในตอนเช้าที่ฝนตกครับ เก็บมาฝาก

ความประทับใจ

เมื่อ ผมได้มาที่นี่ผมเกิดความประทับใจมากมายไม่ว่าจะเป็นบรรยากาศ
สถานที่และสิ่งท่องเที่ยวธรรมชาติมากมาย ที่ให้เราไปพักผ่อนยามเครียดได้ ซึ่งดีกว่าเราไปทำสิ่งไม่ดีอย่างอื่นและสิ่งที่ประทับใจอีกอย่างคือ มิตรภาพของเพื่อน
ที่มีให้เราอย่างจริงใจ
นั่นถือว่าเป็นสิ่งที่ผมประทับใจที่สุดครับ

ความรู้สึกที่มา ปราจีนบุรี

ครั้งแรกที่ผมรู้ว่าจะต้องมาเรียนที่นี่ ก็คิดในใจว่าที่นี่จะเป็นอย่างไร มีอะไรๆที่น่าสนใจหรือไม่ แต่เมื่อผมได้มาพบด้วยตัวผมเอง
กลับรู้ทันทีว่า ที่นี่มีอะไรหลายๆอย่างที่น่าสนใจ รวมทั้งในสถาบันที่ผมได้เข้ามาศึกษาเป็นสถานที่ๆน่าศึกษาเป็นอย่างยิ่ง
และจะเก็บความรู้สึกดีๆที่มีต่อ ปราจีน ตลอดไปครับ

วิชาที่ชอบและไม่ชอบ

ในภาคเรียนนี้ผมได้เรียนหลายวิชา มีบางวิชาที่ชอบและไม่ชอบ เหตุผลอาจมีหลายอย่าง สำหรับวิชาที่ชอบ ก็เป็นพวกวิชาที่เกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ไม่ว่าจะเป็น Introduction to computer,Computer Programming Fundamental ถึงแม้ว่าวิชา Computer Programming Fundamentalจะเป็นวิชาที่ยากก็ตาม แต่ถ้าถามถึงความชอบ
ผมก็ยังชอบวิชานี้อยู่ ส่วนวิชาที่ไม่ชอบ ก็น่าจะเป็นวิชาHuman เพราะเนื้อหาเยอะและต้องท่องจำซึ่งผมไม่ค่อยจะชอบ แต่ถึงอย่างไรวิชาที่ผมและไม่ชอบผมก็จะตั้งใจเรียนให้ดีที่สุด

ชีวิตประจำวันครับป๋ม

8.20 ตื่นนอน(สาย(มากๆ))
8.50 ไปเรียนค๊าบ วันนี้ตอนเช้าป๋มเรียน Human มีพี่ๆปี2มาเรียนด้วยแหละ
12.00 พักกินข้าวเติมพลัง
13.30 ไปเรียน Lab programming ที่ห้องคอมตึกวิศวะ สนุกดีคร้าบบบ

คิดเล่นๆ

เคยคิดมั๊ยว่า ชีวิตมนุษย์ทุกคนบนโลกใบนี้ เกิดมาทั้งทีเหมือนมีใคร
คอยกลั่นแกล้ง สอดแทรกเอาปัญหามาให้อยู่ตลอดเวลา เกิดมาก็มี
ติดตัวมาทันที เหมือนเป็นของแถม หลายคนก็มีตั้งแต่ยังไม่เกิดด้วยซ้ำ
เหมือนมีตัวอะไรสักตัวนึงกลัวว่าจะเกิดสันติสุขกับชาวโลก
เขาจึงคอยจัดปัญหามาให้ มาเรื่องเล็กบ้างใหญ่บ้าง แต่ไม่ขาดส่ง
เศรษฐกิจ ปากท้อง ปัญหาจากรัก จากโลภ จากโกรธ จากหลง เกิด แก่
เจ็บ ตาย สลับกันมาให้บริการ บางจังหวะไปตรงกับช่วงโปรโมชั่น
มากันพร้อมหน้าทั้งโขยงทำเอาชีวิตเราเกือบอับปาง ต้องยอมรับว่า
เขาไม่ธรรมดา มนุษย์ทั้งหลายบนโลกนี้ไม่ว่าผิวพรรณ เชื้อชาติภาษา
ต่างกันแค่ไหน กลับต้องมาว่ายวนชนกันอยู่ในอ่างแห่งปัญหานี้อย่าง
มึนเมา โดยเรานี่แหล่ะตัวดีรักใครก็ยึดก็ติด อยากให้เขาเป็นของเราคน
เดียวเขาไปมีคนใหม่ก็ทุกข์ใจ เจียนตาย ส่วนอีกหลายๆคน พอมีรักดีๆ
ก็ไม่รู้จักรักษาไว้ เห็นเป็นรักเก่าอยากมีรักใหม่ วิ่งไขว่คว้าหาสิ่งที่คิดว่า
สดชื่นกว่าอยู่ร่ำไป สุดท้ายของเก่าก็รักษาไว้ไม่ได้ ของใหม่ก็เป็นเพียง
ภาพลวงตาเหมือนหมามองชิ้นเนื้อในน้ำ มีชื่อเสียงแต่ไม่พอใจ
อยากประสบความสำเร็จยิ่งๆขึ้นไป ไขว่คว้าหาการยอมรับไม่สิ้นสุด
โลภอยากได้ อยากมีของที่ไม่เคยได้ ไม่เคยมีใช้จ่ายเงินไปกับขยะต่างๆ
ที่ทันสมัยแต่ไม่เหมาะกับตัวเองและทุกวันนี้มันก็กองเป็นอนุสรณ์แห่ง
ความโง่อยู่ในห้องเก็บของ ปัญหามี ปัญญามี แต่พอปัญหามา
ปัญญาก็อพยพหนีเราไปซะเฉย ๆ ทิ้งไว้แต่ปัญหาล้วนๆ
( ทุกวันนี้เพิ่งจะเข้าใจว่าการมีความรู้มากๆ
ไม่ได้หมายความว่าจะมี ปัญญามาก ) มีพระหลายรูปมีความรู้น้อย
แต่กลับมีปัญญาสว่างไสว เข้าใจความเป็น ไป อยู่ ของโลก
แอบคิดไปนิดนึงว่าไอ้ที่พวกเรามุเรียนกันอยู่ เป็นการหาความรู้หรือไม่รู้
น่าแปลกใจที่ปัญหาของคนเราคล้ายๆกัน ถ้าเป็นหนังก็พล็อตเดิมๆ แค่
เปลี่ยนตัวแสดง เครื่องแต่งกาย สถานที่แค่นั้น ปัญหาที่เหมือนกัน
เอาแค่เรื่องคนรักจากไปก็พอ ที่ก็เป็นพล็อตที่ทุกคนต้องเจอเหมือน
โรคอีสุกอีใส จะช้าหรือเร็วก็ต้องผุดขึ้นมาให้เจ็บช้ำ
คงต้องเป็นแบบนี้ตราบใดที่โลกยังได้รับความร้อนจากแสงอาทิตย์
ความทุกข์เหมือนแสงแดดที่แผดเผา และเราก็ไม่สามารถอยู่ในร่มเงา
ได้ตลอดเวลา

คิดเล่นๆ

เคยคิดมั๊ยว่า ชีวิตมนุษย์ทุกคนบนโลกใบนี้ เกิดมาทั้งทีเหมือนมีใคร
คอยกลั่นแกล้ง สอดแทรกเอาปัญหามาให้อยู่ตลอดเวลา เกิดมาก็มี
ติดตัวมาทันที เหมือนเป็นของแถม หลายคนก็มีตั้งแต่ยังไม่เกิดด้วยซ้ำ
เหมือนมีตัวอะไรสักตัวนึงกลัวว่าจะเกิดสันติสุขกับชาวโลก
เขาจึงคอยจัดปัญหามาให้ มาเรื่องเล็กบ้างใหญ่บ้าง แต่ไม่ขาดส่ง
เศรษฐกิจ ปากท้อง ปัญหาจากรัก จากโลภ จากโกรธ จากหลง เกิด แก่
เจ็บ ตาย สลับกันมาให้บริการ บางจังหวะไปตรงกับช่วงโปรโมชั่น
มากันพร้อมหน้าทั้งโขยงทำเอาชีวิตเราเกือบอับปาง ต้องยอมรับว่า
เขาไม่ธรรมดา มนุษย์ทั้งหลายบนโลกนี้ไม่ว่าผิวพรรณ เชื้อชาติภาษา
ต่างกันแค่ไหน กลับต้องมาว่ายวนชนกันอยู่ในอ่างแห่งปัญหานี้อย่าง
มึนเมา โดยเรานี่แหล่ะตัวดีรักใครก็ยึดก็ติด อยากให้เขาเป็นของเราคน
เดียวเขาไปมีคนใหม่ก็ทุกข์ใจ เจียนตาย ส่วนอีกหลายๆคน พอมีรักดีๆ
ก็ไม่รู้จักรักษาไว้ เห็นเป็นรักเก่าอยากมีรักใหม่ วิ่งไขว่คว้าหาสิ่งที่คิดว่า
สดชื่นกว่าอยู่ร่ำไป สุดท้ายของเก่าก็รักษาไว้ไม่ได้ ของใหม่ก็เป็นเพียง
ภาพลวงตาเหมือนหมามองชิ้นเนื้อในน้ำ มีชื่อเสียงแต่ไม่พอใจ
อยากประสบความสำเร็จยิ่งๆขึ้นไป ไขว่คว้าหาการยอมรับไม่สิ้นสุด
โลภอยากได้ อยากมีของที่ไม่เคยได้ ไม่เคยมีใช้จ่ายเงินไปกับขยะต่างๆ
ที่ทันสมัยแต่ไม่เหมาะกับตัวเองและทุกวันนี้มันก็กองเป็นอนุสรณ์แห่ง
ความโง่อยู่ในห้องเก็บของ ปัญหามี ปัญญามี แต่พอปัญหามา
ปัญญาก็อพยพหนีเราไปซะเฉย ๆ ทิ้งไว้แต่ปัญหาล้วนๆ
( ทุกวันนี้เพิ่งจะเข้าใจว่าการมีความรู้มากๆ
ไม่ได้หมายความว่าจะมี ปัญญามาก ) มีพระหลายรูปมีความรู้น้อย
แต่กลับมีปัญญาสว่างไสว เข้าใจความเป็น ไป อยู่ ของโลก
แอบคิดไปนิดนึงว่าไอ้ที่พวกเรามุเรียนกันอยู่ เป็นการหาความรู้หรือไม่รู้
น่าแปลกใจที่ปัญหาของคนเราคล้ายๆกัน ถ้าเป็นหนังก็พล็อตเดิมๆ แค่
เปลี่ยนตัวแสดง เครื่องแต่งกาย สถานที่แค่นั้น ปัญหาที่เหมือนกัน
เอาแค่เรื่องคนรักจากไปก็พอ ที่ก็เป็นพล็อตที่ทุกคนต้องเจอเหมือน
โรคอีสุกอีใส จะช้าหรือเร็วก็ต้องผุดขึ้นมาให้เจ็บช้ำ
คงต้องเป็นแบบนี้ตราบใดที่โลกยังได้รับความร้อนจากแสงอาทิตย์
ความทุกข์เหมือนแสงแดดที่แผดเผา และเราก็ไม่สามารถอยู่ในร่มเงา
ได้ตลอดเวลา